It’s oh so quiet…

When she is happy, she can’t stop talking,

when she is sad, she doesn’t say a word.

Akelig stil was het hier op deze blog het voorbije jaar…  2017 was een jaar om snel te vergeten, eentje waarbij de woorden in mijn keel stokten en ik geen letter op papier kreeg. Want waarover praat je als je het gevoel hebt dat je alles je ontglipt? Als de dagen bijna alleen nog maar bestaan uit chronische pijn en je hoofd boven water proberen te houden? Hoe kan je in hemelsnaam schrijven over homemade happiness, als datzelfde huis op instorten staat? Als blijkt dat iemand graag zien niet meer voldoende is om van je huis een gelukkige thuis te maken?

2017 was een jaar van afscheid nemen: afscheid nemen van mijn Maison Feliz droom, definitief afscheid nemen van een pijnloos lichaam en van de hoop op beterschap, afscheid nemen ook van mijn mister J. die plots niet langer “mijn” mister J. is…

En zo werd het 2018. Het hele feestgedruis ging eerlijk gezegd aan mij voorbij, I couldn’t care less. A new year, new feels, new chances, same dreams, fresh start... The queen of Pinterest zocht naarstig naar motiverende quotes en toen kwam het besef: ik kon verbitterd en droevig in een hoekje blijven zitten huilen. Of ik kon tabula rasa maken met het verleden en doen zoals mijn osteopaat mij adviseerde ‘if everything changes, change everything‘…

Op dat inzicht werd gebroed, knopen werden doorgehakt en kijk eens aan: ik zit terug achter mijn laptop om te bloggen. Ik heb terug iets om over te praten, misschien in het begin nog wat fluisterend en aarzelend… But hey, Rome wasn’t built in a day 😉

Nu ik terugkijk op de voorbije maanden, ben ik ook dankbaar. Het is tenslotte thankful thursday, dus mogen we wel aan counting our blessings doen, niet? A big thank you for all the things that kept me sane…

Oh zo cliché, maar waar zou ik staan zonder de hulp van mijn familie en vrienden? Echt waar, my tribe is the best! Elke keer opnieuw vingen zij mij op als ik struikelde, ik werd overladen met knuffels, chocolade en warmte, met goed advies, met schunnige moppen, met onverwachte uitjes en lieve berichtjes.

 

De chocolade-industrie heeft de laatste maanden gouden zaakjes gedaan. De kilo’s chocolade die werden aangesleept zijn ontelbaar, de kilo’s erbij helaas ook haha… Ik creërde een overheerlijke comfortshake met Oreokoekjes. In een volgende blogpost meer daarover…

Yoga, nog iets dat onmisbaar gebleken is in mijn survivalkit. Hoe onrustig mijn geest en lijf ook waren (en eigenlijk vooral op die rusteloze momenten), yoga bracht kalmte en rust.  Net zoals  in het echte leven draait het in yoga om de juiste balans te vinden tussen vasthouden aan iets en loslaten. Letting go is the hardest asana… Met mildheid naar mezelf kijken, ik ben het aan het leren. Met dank aan mijn lieve yogajuf. Samen met mijn dochters volgde ik ook ouder-en kind yoga bij yoga Mukta. Zij hebben nu ook de smaak te pakken.

En last but not least: muziek. Muziek is balsem voor de ziel, een perfect medicijn bij hartzeer. Heel recent ontdekte ik een pareltje, blues as a cure for the blues: DC Snakebuster. Zijn muziek gaat recht naar je hart. Wat ik nooit nog voor mogelijk achtte, gebeurde onlangs op een concert van hem: ik danste uren zonder mijn pijn te voelen.  I’m a fan!

Zachtjes fluister ik nu: alles komt goed… Met veel geduld en veel boterhammen zoals mijn oma het verwoordt en zij kan het weten, want ze werd vorige maand 94.

Liefs,

Maison Feliz

x

 

Ge kunt den bos in…

Als we de regen buiten beschouwing laten, is de herfst mijn favoriete seizoen. Geef toe, is er iets heerlijker om te doen op een mooie herfstdag dan een boswandeling?

Wat zegt ge? Zaagt uw nageslacht u de oren van het hoofd omdat “wahandelehen sahaai” is? Dat is vanaf nu dan ook verleden tijd, want ik maakte een natuurzoektocht-speurprent-kleurprent. Iets multifunctioneels dus: op een druilerige regendag kan er naar hartenlust gekleurd worden én als het zonneke komt piepen, kunt ge op pad.

En wat zie ik? Het KMI voorspelt heerlijk Indian Summer weer dit weekend. Waar wacht ge nog op? Haal die laarzen maar vlug uit de kast en hop, ge kunt den bos in!

 

Merci madam Maison Feliz!

Da’s graag gedaan!

Liefs,

Maison Feliz

x

 

 

 

IMG_5674

Als het kriebelt…

Hi,

onvoorstelbaar dat het alweer een half jaar geleden is dat ik mijn vorige blogpost schreef… Wat een emotionele rollercoaster waren de voorbije maanden! Heel vaak wou ik opnieuw beginnen bloggen. Alleen stak mijn gezondheid stokken in de wielen… Soms leek was het zelfs alsof ik dat ik helemaal niet meer vooruit kwam.

Het was ergens in juni dat ik een diagnose kreeg, een verklaring voor die jarenlange pijn en vermoeidheid: fybromyalgie. Veel meer wil ik daar op dit moment nog niet over kwijt. Dat volgt later wel eens, als ik ooit eens vijf minuten tijd heb…

Na maanden van intensieve therapie durf ik nu eindelijk weer een beetje naar de toekomst te kijken. Stilletjesaan begint het ook weer te kriebelen om creatief bezig te zijn en daarover te schrijven. En mijn lieve yogajuf (voer voor een volgende blogpost) gaf mij daarstraks het spreekwoordelijke duwtje.

Dus tadaa:  hier zit ik achter mijn laptop te blinken van contentement. Er staat namelijk een recept van mij in Libelle. Echt waar, in de Libelle begot! (Waar ik vorige herfst nog op de Winterfair stond.) En dat vond ik wel een goed moment om eindelijk terug te bloggen. Een mens kan ook niet eeuwig in zijn grotteke blijven zitten, toch?

Het recept voor een heerlijke herfstcake deelde ik  hier. Jammer dat onze appelboom dit jaar maar een paar appeltjes voortbracht… Dit weekend probeer ik tijd te reserveren voor een bakmomentje. Jij toch ook? Stuur mij dan zeker een fotootje van je gebak!

Voilà, de kop is eraf. I’m back in blogland. Hopelijk tot gauw!

Veel liefs,

Maison Feliz

x

 

 

Info zomervakantie

In mijn vorige blogbericht konden jullie lezen dat ik een tijdelijke break nam omwille van gezondheidsproblemen. Helaas moet ik toegeven dat rusten alleen niet helpt. Ondertussen is de mallemolen aan onderzoeken weer opgestart… In de hoop eindelijk een antwoord te vinden…

Vandaar mijn beslissing om GEEN creakampen en workshops te organiseren in de zomervakantie. Dit was geen eenvoudige beslissing en heeft mij vele piekermomenten bezorgd. Maar het is wat het is…

Liefs,

Maison Feliz

x

 

Life as it is: taking a break

Sometimes, you just need a break. In a beautiful place. Alone, to figure everything out.

Maison Feliz, dat is een beetje mijn vijfde kindje. Zoals elke mama weet: kindjes moet je elke dag weer een beetje meer loslaten. Dat loslaten loopt niet altijd over een leien dakje, zoveel is zeker. En soms dwingt het leven je tot net iets meer loslaten dan je eigenlijk zelf wil…

Het afgelopen jaar was best intens: Maison Feliz opstarten, workshops en creakampen organiseren, terug aan het werk gaan als psycholoog na een jarenlange revalidatieperiode, een huishouden met vier kinderen runnen, vrijwilligerswerk doen,… Ik kreeg regelmatig de vraag hoe ik dat in godsnaam allemaal kon combineren. En eerlijk, I don’t have a clue!

Maison Feliz gaf me energie, dat wel. De lachende gezichtjes van de kinderen tijdens een creakamp, de leuke feedback op een workshop, de aanvragen van bedrijven,… Dan besefte ik: ik heb de juiste keuze gemaakt, Maison Feliz is echt mijn ding!

De keerzijde van de medaille was echter dat ik mezelf afgelopen jaar meer dan eens voorbij liep. Dat hoeft op zich geen probleem te zijn. Iedereen heeft wel eens een drukke periode, nietwaar? Een beetje gas terugnemen achteraf en dan weer gaan met die banaan… Helaas werkt het niet zo voor iemand met chronische pijn. De pijn werd terug erger, de vermoeidheid groter…

Na heel lang piekeren en met pijn in het hart gaf ik onlangs mijn vaste job op, omdat de pijn en alle bijwerkingen mij verhinderen om een goede psycholoog te zijn.

Maison Feliz opgeven, dat wil ik niet. Maar op dit moment heeft mijn lichaam rust nodig. Dus ga ik op zoek naar een betere aanpak voor mijn pijn en een nieuw evenwicht, zodat het mij terug lukt om alle ballen in de lucht te houden.

Dat betekent dat er de komende maanden geen nieuwe workshops, feestjes en creakampen zullen zijn. De  reeds geplande workshops en feestjes gaan gewoon door. Maar daarbuiten neem ik geen nieuwe opdrachten meer aan. Op de Facebookpagina en deze blog zal ik wel nog berichtjes posten. Maison Feliz neemt een tijdelijke break.

Het is dus geen vaarwel, maar een tot ziens!

Liefs,

Maison Feliz

x

Chocolate chip blondies

All you need is love

but a little chocolate now and then doesn’t hurt…

 

Wat is dat toch met vrouwen en chocolade? Ik weet niet hoe het bij jullie zit, maar ik heb er een echte haat-liefde verhouding mee. Chocolade is goed voor elke gelegenheid en elk excuus is goed om naar het bruine goedje te grijpen. Voel ik me down, let’s eat some chocolate! Gieren de zenuwen door mijn lijf? Vlug een reepje binnenwerken! Valt er wat te vieren? Nou, wat is er gepaster dan een smeuïge chocoladetaart? I ❤ chocolade, zoveel is duidelijk ;-). Die haat steekt slechts heel zelden de kop op, bij het passen van die skinny jeans of zo. Maar hé, dan nemen we toch gewoon een andere broek uit de kast? Problem solved en meer ruimte voor nog een stukje…

Zondagavond had ik het weer. Heel veel zin in chocolade, maar eigenlijk niks in huis. Haha, soms probeer ik mezelf in te tomen door bewust niks te kopen. Who am I kidding? Een snelle blik op mijn voorraadkast en een denkbeeldige scroll door mijn Pinterest-bord verder, bleek ik alles in huis te hebben voor “chocolate chip blondies”.  Deze Blondie had niet veel overtuigingskracht nodig om overstag te gaan.

Een caloriebommetje is het wel. Af en toe kan dat geen kwaad, denk ik dan.  Het is een Amerikaans recept, met cups i.p.v. gram. Ik gebruikte een koffiekopje want ik heb geen measuring cups in huis…

Wat heb je nodig?

♥ 1/2 cup ongezouten boter

♥ 1 cup bruine suiker

♥ 2 eieren

♥ 1 eetlepel vanille-extract (had ik niet in huis, dus vervangen door 2 zakjes vanillesuiker)

♥ 1 cup bloem

♥ 1 cup chocolate chips

♥ snuifje zout

Hoe maak je het?

Verwarm de oven voor op 175°.

♥ Smelt de boter.

♥ Doe de boter in een grote mengkom en voeg er de eieren, de suiker en de vanille aan toe.

♥ Maak er een glad beslag van.

♥ Voeg de bloem en een snuifje zout toe.

♥ Roer even tot alle ingrediënten goed gemengd zijn.

♥ Voeg de chocolate chips toe en meng ze door het beslag.

♥ Giet het mengsel in een beboterde ovenvaste schaal.

♥ Plaats 20 minuten in een voorverwarmde oven. Deze koek wordt nog harder als hij afgekoeld is. De test met de tandenstoker om te checken of het deeg goed is, kan je hier dus niet toepassen.

♥ Laat nog wat afkoelen en smullen maar!

 

Op een mum van tijd bleven er enkel nog kruimeltjes over.Dat krijg je natuurlijk met een kroost die al even verzot is op het bruine goedje als hun moeder… Mental note to self: een stuk voor mezelf opzij zetten voor ik hen aan tafel roep. Foto’s nemen lukte dus evenmin. Maar het ziet eruit zoals de wookie cookies op de foto bovenaan. Het recept van die heerlijke chocoladetaart op de foto vind je trouwens hier.

 

Liefs,

Maison Feliz

x

 

 

 

Eat your veggies

img_3400

Groenten eten is goed voor de gezondheid, dat weet het kleinste kind. Kinderen aan de groenten krijgen daarentegen, is niet altijd goed voor moeders gezondheid. En tenzij u gezegend bent met uitzonderlijke exemplaren van het kinderlijk ras, weet u vast wel hoe moeilijk het kan zijn om uw koters bepaalde groenten voor te schotelen. Een gerecht vinden dat door iedereen likkebaardend wordt binnengewerkt, is al even zeldzaam ten huize Maison Feliz als een lege wasmand…

Driewerf hoeravoor deze zoete aardappel-pastinaak koekjes! Wat een succesrecept! Enige nadeel: het vraagt wel wat tijd om te bereiden. Maar je kan je koters natuurlijk mee aan het werk zetten. Want welk kind maakt er nu niet graag zijn handen vuil?

Wat heb je nodig?

♥ 2 grote zoete aardappels

♥ 2 grote pastinaken

♥ 2 sjalotjes of 1 rode ui of 4 lente-uitjes

♥ 2 eieren

♥ 75g bloem of boekweitmeel of kikkererwtenmeel

♥ een paar takjes verse koriander of gemalen koriander

♥ peper en zout

♥ olie

Hoe maak je het?

♥ schil de zoete aardappels en de pastinaken en rasp ze grof

♥ schil de sjalotten en snijd in kleine stukjes

♥ doe alle groenten in een grote kom en meng goed door mekaar

♥ voeg de eieren erbij

♥ voeg de bloem erbij

♥ meng met je handen en maak er koekjes van. Als het deeg nog te nat is, voeg je er nog wat bloem aan toe.

♥ verhit olie in een pan met antibaklaag en bak de koekjes goudbruin aan beide kanten.

 

Deze koekjes kunnen volgens mij ook perfect met andere groenten (bvb. wortels, maïs, kikkererwten,…), dus eindeloos combineren maar met wat je in je koelkast vindt.

Laat het smaken!

Liefs,

Maison Feliz

x

 

 

 

 

 

 

Happy new baby!

New year, new feels, new chances, same dreams, fresh starts…

Oh boy! Met schaamrood op mijn wangen moet ik toegeven dat ik al meer dan een maand niet geblogd heb… Nu kan ik allerlei excuses beginnen aanvoeren over het waarom van mijn blogpauze, maar wat hebben jullie daaraan? Niks, nada , nougabollen…

Laat ik dan maar starten met jullie een happy 2017 toe te wensen. Volgens de etiquette mag dat de hele maand januari, dus ik ben nog niet te laat, oef zeg!

Vroeger maakte ik steevast goede voornemens bij de start van een nieuw kalenderjaar: minder snoepen, gezonder eten, meer bewegen,… Klinkt bekend voor velen, neem ik aan. Die goede voornemens volhouden, dat lukte me meestal niet echt. Nog voor de maand januari goed en wel bezig was, had ik al gezondigd. En daar werd ik dan weer boos van op mezelf. Klinkt waarschijnlijk ook bekend, niet? Dus dat doen we niet meer, die goede voornemens maken… Allemaal onderdeel van mijn nieuwe masterplan: mild zijn voor mezelf en bewuste(re) keuzes maken. Daar startte ik ergens in de herfst van vorig jaar mee, met dat nieuwe masterplan voor mezelf. Als chronisch ziek zijn me één ding geleerd heeft, dan is het om op de rem te gaan staan en bewust te kiezen voor wat ik belangrijk vind, om mijn energie te doseren en niet zomaar op alles ja te zeggen, om de overbodige ballast buiten te gooien en enkel nog te investeren in wat me energie geeft. Dat is een proces van vallen en opstaan, soms zelfs letterlijk… Het is een lange weg geweest om tot hier te geraken, tot dat punt van acceptatie voor mijn eigen grenzen. Ik ben er nog lang niet,  I’m a work in progress…

2017 kon niet snel genoeg starten bij Maison Feliz. Mijn kleine zusje zou namelijk voor het eerst mama worden, begin dit jaar. En daar werd hier reikhalzend naar uitgekeken! Zo’n klein schattig babietje, dat is toch het allermooiste dat er bestaat? Zo cute om mijn kroost te zien met hun kleine nichtje! We zijn allemaal helemaal verliefd op dat kleine mensje!

En wat meer is, dankzij dat kleine prutsemieke kwamen bij mij de naaikriebels terug. Ik naaide afgelopen week al meer dan in heel 2016! Wat is het heerlijk om zo’n ieniemienie kleertjes vanonder de naaimachine uit te toveren! Shame on me! Ik vergat bijna altijd om goede foto’s te maken. Jullie zullen het moeten doen met enkele foto’s van op mijn smartphone…

Zeg nu zelf, zo’n mutsje is toch uberschattig? Mijn naaimachine gaat nog overuren draaien de volgende weken, met alle plannen die ik nog in mijn hoofd zitten heb…

Liefs,

Maison Feliz

x

Wie zoet is…

Eigenlijk had ik beloofd om een tutorial van een hertenkop te posten vanavond. Tot ik besefte dat die bij de kerstdecoratie hoort. En beste mensen, kerstdecoratie voordat de Sint jarig geweest is, dat is not done… Wie klein grut rondlopen heeft, weet maar al te goed dat er schoentjes gevuld moeten worden voordat er een kerstboom mag pronken.

Vandaar: geen hertenkoptutorial vandaag. Die hebt u nog tegoed wanneer de goedheiligman op de boot naar Spanje zit.

Sinterklaasdecoratie dan maar. Om de Sint en zijn gevolg naar Maison Feliz te lokken, halen we hier dit jaar alles uit de kast. Letterslingers, een raamtekening, een light box, een sintlandschap, handlettering,… you name it, we’ve got it 🙂

Je zou bijna denken dat we Sinterklaas proberen om te kopen… Nochtans zijn we allemaal zoet geweest en heeft die goede kindervriend het op TV verkondigd: er zijn dit jaar geen stoute kinderen. Maar toch: better be safe than sorry!

img_3281

 

En op speciaal verzoek van jongste dochter kwam er ook een aftelkalender. Al had ze liever een versie gehad waar er chocolaatjes verstopt zaten achter de venstertjes… Dat ideetje houden we voor de adventskalender.

img_3285

Vlak voor bedtijd bedacht ze dat een aftelkalender toch echt handig zou zijn. Goede smoes om het naar bed gaan wat te rekken, als je ’t mij vraagt. Veel tijd wou ik er dus niet aan spenderen, want mini-me kan haar bedrust best gebruiken. 2 vellen gekleurd A4-papier, een potlood, een breekmesje, dubbelzijdige plakband, Washi tape en wat stiften, meer gebruikten we niet om dit exemplaar in mekaar te steken.

Hopelijk rijdt de Sint ons huisje nu niet stilletjes voorbij…

liefs,

Maison Feliz

x

 

 

 

Alles in een pot

’t Madammenateljee van KVLV vroeg mij voor een kookworkshop. KVLV ofte vrouwen met vaart, brengt regelmatig een nieuw kookboek uit. Hun jongste telg is “Alles in een pot”, 34 recepten, die je in één pot kan klaarmaken. Je spaart een hoop afwas en verbruikt minder energie bij de bereiding. Klinkt als muziek in de oren voor deze working mum.

Deze working mum heeft echter ook een kritisch testpubliek, namelijk een vierkoppige kroost die niet zomaar om het even wat opeet dat ik hen voorschotel. Terwijl ik aan het koken was, kwam oudste zoon in de kookpot neuzen. Hij trok zijn neus op en rolde met zijn ogen zoals alleen pubers dat kunnen. “Dat ga ik dus echt niet eten hoor”  waren zijn exacte woorden. Toegegeven, het ziet er een beetje raar uit, alles in één kookpot. Voorbereid op het ergste dus…

Hoera, driewerf hoera! The points from the jury waren heel positief, iedereen nam een tweede (of zelfs een derde) portie. Mini-me riep het gerecht zelfs uit tot haar nieuwe lievelingseten en verjoeg hiermee frietjes van de troon. Missie meer dan geslaagd dus 🙂

Benieuwd naar het recept voor deze overheerlijke eenpanspasta met ballekes?

♥ Wat heb je nodig? Recept voor 4 personen:

  • 400 g gemengd gehakt
  • 1 ei
  • 40 g paneermeel
  • 350 g spirelli
  • 1 ui
  • 1 knoflookteentje
  • 1 rode puntpaprika
  • 1 bosje verse basilicum
  • 1 dl room
  • 100 g geraspte mozzarella
  • 6 dl kippenbouillon
  • 1 blik tomatenblokjes (800 g)
  • 1 eetlepel olijfolie
  • Peper
  • Zout
  • Keukenmateriaal: snijmesje, snijplankje, keukenweegschaal, maatbeker, knoflookpers, ovenvaste kookpot, lepel

 

♥ Hoe maak je het?

  • Pel de ui en snipper fijn.
  • Spoel de puntpaprika, verwijder de zaden en zaadlijsten en snijd in kleine blokjes.
  • Meng het gehakt met het ei en het paneermeel. Kruid met peper en zout. Meng goed en rol er kleine balletjes van.
  • Verhit de olijfolie in een ovenvaste pan en bak de ballekes rondom bruin.
  • Voeg vervolgens de fijngesnipperde ui, de paprikablokjes en de geperste knoflook toe. Laat vijf minuten zachtjes fruiten.
  • Voeg de tomatenblokjes, bouillon, room en pasta toe.
  • Zet het deksel op de pan en breng aan de kook.
  • Draai het vuur lager en laat 15 minuten garen.
  • Roer af en toe.
  • Snijd 2/3 van de basilicum fijn en houd de rest apart voor de afwerking.
  • Neem de kookpot van het vuur en roer de fijngesneden basilicum onder de pasta.
  • Bestrooi met de geraspte mozzarella en laat gratineren onder de hete grill.
  • Werk af met de resterende basilicumblaadjes.

 

Voor mezelf maakte ik de veggieversie, zonder de ballekes dus en met wat extra kruiden. Geen echt lightrecept met al die room en pasta, maar who cares? Op een donkere herfstavond mag het al eens iets meer zijn… Ideaal recept ook om wat te freewheelen en vergeten groentjes uit de koelkast in te verwerken.

De madammen van ’t Madammenateljee hadden ook een geweldige avond. Kijk maar even mee…

Enjoy your meal!

Liefs,

Maison Feliz

x